AKTUALNOŚCI



Ks. Edward Szymanek TChr. odszedł do Ojca

ks_Szymanek 9 października 2018 roku po południu odszedł do Domu Ojca śp. ks. profesor Edward Szymanek wikariusz generalny i generał Towarzystwa Chrystusowego dla Polonii Zagranicznej w latach 1971-1989. Biblista, wykładowca w wyższych seminariach duchownych, tłumacz dwóch listów św. Pawła w Biblii Poznańskiej (Do Rzymian i Do Galatów). Jest autorem podręcznika „Wykład Pisma Świętego Nowego Testamentu” .





Swoją posługą kapłańską i duszpasterską obejmował wiele grup zakonnych i świeckich konsekrowanych. Był też cenionym duszpasterzem takich grup jak: Odrodzenie, Katolickie Stowarzyszenie Wychowawców, Faustinum i innych.
ks_Szymanek Swoją przyjaźnią obdarzył o. Honoriusza, a po jego śmierci od początku, aż do ostatniego dnia życia towarzyszył wszelkim działaniom związanym z pamięcią o Ojcu. Bardzo wspierał prace Fundacji: głosił homilie, był obecny na uroczystościach, mobilizował. Służył radą i pomocą w przygotowaniu do druku homilii Ojca Honoriusza, do których napisał wstęp.
W burzliwym okresie II Soboru Watykańskiego i w latach siedemdziesiątych często gościł u Dominikanów jako wykładowca i rekolekcjonista. Szczególnie zapisały się rekolekcje wygłoszone w pierwszym roku stanu wojennego. Wyróżniał się rozumieniem spraw społecznych, odwagą ich nazywania w słowie i działaniu. Np. w początkach stanu wojennego, pełniąc funkcję generała, zgodził się na systematyczne spotkania w domu generalnym Towarzystwa grupy nauczycieli związanych z NSZZ „Solidarność” jako „duszpasterstwo nauczycieli”. Pozostali tam do dziś.
Innym polem działania było odprawianie Mszy św. i spowiedź w domach osób starszych lub chorych. Odnosił się do ludzi z wielkim szacunkiem i serdecznością. Potrafił też zwyczajnie powiedzieć trudną prawdę.

ks_Szymanek Przez wszystkie lata dzielił się z nami rzetelną wiedzą biblijną przekazywaną pięknym, bardzo indywidualnym językiem, ale równie silnie oddziaływał osobowością kształtowaną przez modlitwę, systematyczne studium i zakonną ascezę. Był mądry, dobry i wierny w przyjaźni, lubił ludzi, a oni jego. Był też skromny. Na obrazku wydanym z okazji 50. rocznicy święceń kapłańskich napisał „Jezu ufam Tobie”. To zaufanie Bogu i dystans wobec zaszczytów wyraziście zapisały się w jego wśród nas obecności.

Księże Edwardzie – dziękujemy. Pozostajesz w nas jako wyjątkowy autorytet i przykład. Niech Ci Bóg da niebo.






35. rocznica śmierci Ojca Honoriusza!

Trzydzieści pięć lat dla obecnych studentów, to było przed potopem. Nam, którzy pamiętamy komunizm, „Solidarność” i stan wojenny ciśnie się na usta: już 35 lat? Przed oczami staje młody, energiczny Dominikanin po „dziewiątce” przewijający się między różnymi grupkami zatrzymującymi się po mszy na dziedzińcu kościelnym. Zapamiętaliśmy jego serdeczny uścisk dłoni, uśmiech, zaproszenie na najbliższą… może na rajd? … może na spływ? … a może mówi: napisz mi to! Albo inna sytuacja – korytarz DA, jakaś kobieta zdenerwowana, cicho, hamując płacz relacjonuje … Ojciec słucha uważnie, nie reaguje na to, co dzieje się dookoła, zaprasza do „oczka”… Obrazy same się przesuwają.

Co nam zostało? Co zrobiliśmy z Jego świadectwem? Jak je widzimy teraz przez pryzmat historii, naszego dojrzewania i naszych życiowych doświadczeń?

Niech by ta półokrągła rocznica nagłego odejścia Duszpasterza, bez reszty oddanego Panu Bogu i nam, wyzwoliła w nas na nowo świadomość wartości, które On swoim życiem głosił.

Fundacja, nosząca imię O. Honoriusza zaprasza do aktywnego udziału w przygotowaniach i przebiegu obchodów rocznicy.

W programie uroczystości: